door Inhoudsbeheer13
In de week van 12 oktober werd de NLVOW benaderd door de Volkskrant voor een artikel over de door staatssecretaris Bertram van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat voorgelegde afstandsnorm van 2x tiphoogte voor windturbines op land.
Het artikel over Lochem dat op 17 oktober werd gepublideerd laat opnieuw zien hoe windprojecten worden gepresenteerd alsof de impact beperkt is. In dat schoolvoorbeeld spreekt de ontwikkelaar over “slechts” 300 getroffen woningen en relativeert de landschappelijke gevolgen in een idyllische buitengebied met open zichtlijnen, waaronder die naar de tv‑toren van Markelo. Daarin pesenteert de ontwikkelaar zijn inspanningen om voor politiek en gemeenschap energie te leveren die als duurzaam wordt gepositioneerd, maar in de praktijk onbetrouwbaar blijkt. De daarbij gebruikte visualisaties en argumenten volgen het bekende patroon uit de windsector, dat vaak (vrijwel) ongewijzigd in overheidsbeleid terugkomt.
Dat blijkt ook uit het voorstel van staatssecretaris Bertram: een afstandsnorm van 2× tiphoogte, met mogelijkheid tot nog kortere afstanden om projecten passend te maken. In het artikel wordt zelfs aangegeven dat verkorting van afstand tot woningen nodig zou zijn om één turbine extra te behouden — een duidelijk teken van de ongelijke positie van omwonenden.
De NLVOW ziet dat meerdere argumenten in de planvorming niet kloppen en dat het wegvallen van een derde turbine financieel nauwelijks gevolgen heeft. Dan is het logisch om deze turbine te plaatsen waar windopbrengst aantoonbaar hoger is, op de Noordzee, in plaats van in het windluwe Oost-Nederland.
Afbeeldingen ter illustratie, voor een goed leesbare versie van het artikel, zie bestanden onderaan deze webpagina.
Bestanden
Categorie